Biography
Nico Bot
Data Gedreven Veiligheids Specialist · Maassluis · Chapter Leader MBC Rotterdam
Metal is voor mij geen hobby, geen fase en al helemaal geen jeugdzonde. Het zit er gewoon in. Muziek was er altijd al, maar zodra ik oud genoeg was om zelf te bepalen wat er op de draaitafel kwam, ging het van rock via punk naar metal. En daar ben ik eigenlijk nooit meer weggegaan.
Mijn muzikale smaak is inmiddels behoorlijk ontspoord. Van Death, Obituary, Gorefest en Pestilence tot Slayer, Behemoth en Rammstein. Maar ik hou ook van bands die zich nergens iets van aantrekken en gewoon hun eigen grenzen verleggen. Zeal & Ardor, Leipa en Blood Abscission bijvoorbeeld. En minstens zo graag duik ik de donkere hoek in met Ist Ist of VNV Nation.
Mijn muziekcollectie is geen verzameling tijdelijke Spotify-liefdes, maar een archief waar ik al tientallen jaren aan bouw. Radiohead, System Of A Down en U2 staan er net zo vanzelfsprekend tussen. Vooral U2 blijft voor mij iets bijzonders, al klinkt dat toch echt beter vanaf een cd of een stuk vinyl. En als al dat muzikale geweld even plaats moet maken voor iets anders, komt Johnny Cash voorbij. De Man in Black blijft tenslotte de Man in Black.
Vanaf mijn zestiende sta ik zelf op het podium. In al die jaren zijn er heel wat bands, repetitieruimtes, podia en waarschijnlijk ook een paar gehoorcellen voorbijgekomen. Mijn tijd bij The Prophets Of The Sun, ergens tussen 1998 en 2009, was zonder twijfel een van de mooiste muzikale periodes. Tegenwoordig mishandel ik de dikke snaren bij Klipdrift en Nosedive. Stoppen met muziek? Dat lijkt me een bijzonder slecht idee.
En als ik niet met muziek bezig ben?
Dan houd ik me bezig met voorkomen dat andere dingen uit de hand lopen.
Ik werk al heel wat jaren in de wereld van veiligheid. Van grote energiecentrales en scheepswerven tot tankterminals, petrochemische installaties en complexe bouwprojecten. Als veiligheidskundige, HSE Manager en Lead Project HSE heb ik behoorlijk wat verschillende kanten van het vak gezien.
Momenteel werk ik als HSEC Specialist bij Impala Terminals Rotterdam, op de Maasvlakte. Daar houd ik me bezig met veiligheid, gezondheid, milieu en beveiliging. Van complexe risicoanalyses en incidentonderzoek tot veiligheidsbeleid, procedures en het adviseren van management en directie.
In mijn vakgebied kom je nogal wat regels, systemen en procedures tegen. Nuttig natuurlijk, maar ik ben vooral geïnteresseerd in de vraag of ze daadwerkelijk werken. Want een veiligheidsprocedure die alleen op papier klopt, heeft buiten op de werkvloer weinig waarde.
Mijn overtuiging is dat je bij een incident verder moet kijken dan degene die de fout heeft gemaakt. Waarom kon die fout ontstaan? Welke omstandigheden speelden mee? En waarom heeft het systeem de gevolgen niet voorkomen?
Als Data Gedreven Veiligheids Specialist combineer ik praktijkervaring met data, trends en analyses om risico's eerder te herkennen en betere beslissingen te nemen. Liever vooraf een probleem voorkomen dan achteraf een indrukwekkend rapport schrijven over waarom het misging.
Ik ben behoorlijk eigenwijs, heb weinig met onnodige bureaucratie en waardeer mensen die me durven tegen te spreken. Als ze tenminste een goed verhaal hebben. Want of het nu gaat om veiligheid, software of muziek, ik heb liever iets dat echt werkt dan iets dat er alleen indrukwekkend uitziet.
En toen kwam AI voorbij...
Het afgelopen jaar heb ik me behoorlijk diep in het konijnenhol gestort dat kunstmatige intelligentie heet. En zoals dat met konijnenholen gaat, blijkt er achter iedere bocht weer een compleet nieuwe wereld te zitten.
Wat begon als nieuwsgierigheid, is inmiddels een uit de hand gelopen ontdekkingstocht. Ik ben niet alleen aan het uitzoeken wat AI allemaal kan, maar ontwikkel zelf toepassingen die mijn werk en dat van anderen slimmer, sneller en beter moeten maken.
Daaruit groeit ook Waakers, mijn eigen onderneming waarin veiligheidskundig advies, kunstmatige intelligentie en slimme software samenkomen. Van risicoanalyses en werkmethoden tot procedures en ondersteuning bij complexe veiligheidsvraagstukken.
Mijn uitgangspunt is eenvoudig: technologie moet mensen helpen betere beslissingen te nemen, niet het denkwerk van ze overnemen. AI mag van alles voorstellen, maar uiteindelijk moet iemand met verstand van zaken bepalen of het ook daadwerkelijk klopt.
Het bijzondere is dat ik zelden zoveel plezier heb gehad in iets waarvan ik een jaar geleden nauwelijks kon vermoeden wat ik ermee zou kunnen.
En het mooiste? Ik heb sterk het vermoeden dat ik nog maar net aan het begin sta.
En dan de Metal Business Club
Ik zocht ooit een zakelijk netwerk waar ik niet verplicht enthousiast hoefde te doen over golf, stropdassen of obligate netwerkpraatjes. Dat bleek dus gewoon te bestaan.
Ik kwam terecht bij de Metal Business Club, een netwerk van ondernemers en professionals die naast hun zakelijke ambities ook een gezamenlijke liefde hebben voor stevige muziek. Van advocaten en IT-specialisten tot muzikanten, kunstenaars, festivalorganisatoren en mensen uit de muziekindustrie.
En juist die combinatie maakt het zo leuk. Je ontmoet mensen die je in een doorsnee zakelijke omgeving waarschijnlijk nooit tegen zou komen, maar met wie je binnen vijf minuten een gesprek hebt alsof je elkaar al jaren kent.
Samen met Rijn Vogelaar heb ik het initiatief genomen om ook in Rotterdam een chapter op te zetten. Inmiddels ben ik Chapter Leader van MBC Rotterdam en proberen we daar iets bijzonders van te maken.
Voor mij draait de MBC niet alleen om handel of omzet. Natuurlijk is het mooi als leden elkaar zakelijk verder helpen, maar minstens zo waardevol zijn de contacten, de kennis, de onverwachte ideeën en de vriendschappen die eruit ontstaan.
En laten we eerlijk zijn, netwerken met mensen die begrijpen waarom goed gitaargeweld soms meer zegt dan duizend managementboeken, is gewoon een stuk leuker.
En verder?
Bier is ook zo'n uit de hand gelopen liefhebberij. Tot begin 2026 had ik samen met twee vrienden zelfs een eigen brouwerij: Raven Bone Hill. Blijkbaar vond ik muziek, ondernemen en veiligheid alleen nog niet genoeg om mijn tijd mee te vullen.
En eigenlijk wil ik binnenkort ook weer eens een periode wat minder gaan werken. Niet om achterover te leunen, maar juist om meer ruimte te maken voor alles wat me nieuwsgierig maakt. Muziek, AI, ondernemen, nieuwe ideeën en vooral dingen doen waar ik energie van krijg.
Ik heb inmiddels behoorlijk wat gedaan, opgebouwd en meegemaakt, maar het idee dat ik daarmee ook maar enigszins klaar zou zijn, is me volkomen vreemd. Er valt nog veel te ontdekken en ik heb geen enkele behoefte om de rest van mijn leven op de automatische piloot door te brengen.
Misschien wordt het dus tijd om eens serieus uit te zoeken wat ik later, als ik groot ben, wil worden.
Tot slot
Dus kom je me ergens tegen, spreek me vooral aan. Ik ben altijd in voor een goed gesprek, een bijzonder idee, een beetje gezonde tegenspraak of gewoon een hoop onzin onder het genot van een goed speciaalbier.
En muziek? Daar raak ik sowieso niet over uitgepraat. Zeker niet als het gaat over het beste nummer van de afgelopen veertig jaar.
Alvast één waarschuwing: de kans dat we het daarover eens worden is klein. Maar met een goed bier erbij komen we vast een heel eind.
